Wasmachines laten bij het wassen van synthetische kleding iedere wasbeurt microscopisch kleine stukjes kunststof los. En die vezels komen terecht in het zeewater. Dat concludeerde Mark Browne, onderzoeker aan de Universiteit van Plymouth, Californië.
Sommige stoffen, zoals nylon, polyester en acryl, kunnen per kledingstuk wel 1900 vezels verliezen. Die stoffen komen via het riool terecht in zee. En zo belanden de zogenaamde microplastics in de voedselketen. Ook in mensen. Vissen die de stoffen opeten, houden deze vast in het lichaam. Bij het nuttigen van de vis, nemen mensen de microplastics dus ook op.
De onderzoekers namen monsters van 18 stranden over de hele wereld. In ieder monster troffen zij microplastics aan. Hoe dichter het strand bij een stad lag, hoe meer vezels er werden gevonden. Plastic vormt een groot probleem voor het milieu, omdat het niet verteert en dus nooit uit de keten verdwijnt. Het is namelijk niet mogelijk de stoffen op te ruimen.
De vezels vormen een extra gevaar, omdat ze ook nog eens giftige stoffen aantrekken. Daardoor worden ze extra schadelijk. Veel vissen sterven als gevolg van die stoffen of stikken doordat ze vast komen te zitten in het plastic.

Het Milieu Programma van de Verenigde Naties (UNEP) trok vorige week aan de bel vanwege de vervuiling door plastic en chemisch kunstmest. Volgens de organisatie zorgen de twee vervuilingsbronnen voor een bedreiging van de biodiversiteit in de oceanen, gaat de kwaliteit van het water er door achteruit, worden vissen door de stoffen vergiftigd en wordt het toerisme ondermijnd.